Je voelt het: er klopt iets niet. Maar niemand praat erover. Tot het te laat is.
Wat als je die onuitgesproken waarheden eens onder ogen ziet?
Waarom we lijken in de kast laten liggen:
- Angst voor conflict. Maar stilte is geen vrede – het is een bom die wacht om af te gaan.
- Schijnbare harmonie. Een team dat niet praat over problemen, is geen team – het is een tijdsbom.
- Gewoonte. We zijn zo gewend aan de lijken, dat we ze niet eens meer ruiken.
Hoe je ze aanpakt:
- Erken het.
Zeg hardop: “Er ligt hier een lijk in de kast.” Alleen dan kun je het begraven. - Praat erover.
Niet in het geheim, niet met een paar mensen. Met het hele team. - Los het op.
Een lijk begraven is niet genoeg – je moet zorgen dat het niet terugkomt.
Ik werkte ooit met een team waar iedereen wist dat er een probleem was – maar niemand durfde het te benoemen. Tot ik zei: “Laten we het gewoon hardop zeggen.” Binnen een dag was de lucht geklaard.
Dus: zie je een lijk in de kast? Pak het aan – voordat het jou pakt. Want de enige manier om ervan af te komen, is ernaartoe te lopen.
