Lijken in de kast? Tijd om ze te begraven.

Twee personen, waarvan je alleen de handen ziet, bouwen samen een stapel van enkele stenen

Lijken in de kast? Tijd om ze te begraven.

Je voelt het: er klopt iets niet. Maar niemand praat erover. Tot het te laat is.
Wat als je die onuitgesproken waarheden eens onder ogen ziet?

Waarom we lijken in de kast laten liggen:

  • Angst voor conflict. Maar stilte is geen vrede – het is een bom die wacht om af te gaan.
  • Schijnbare harmonie. Een team dat niet praat over problemen, is geen team – het is een tijdsbom.
  • Gewoonte. We zijn zo gewend aan de lijken, dat we ze niet eens meer ruiken.

Hoe je ze aanpakt:

  1. Erken het.
    Zeg hardop: “Er ligt hier een lijk in de kast.” Alleen dan kun je het begraven.
  2. Praat erover.
    Niet in het geheim, niet met een paar mensen. Met het hele team.
  3. Los het op.
    Een lijk begraven is niet genoeg – je moet zorgen dat het niet terugkomt.

Ik werkte ooit met een team waar iedereen wist dat er een probleem was – maar niemand durfde het te benoemen. Tot ik zei: “Laten we het gewoon hardop zeggen.” Binnen een dag was de lucht geklaard.

Dus: zie je een lijk in de kast? Pak het aan – voordat het jou pakt. Want de enige manier om ervan af te komen, is ernaartoe te lopen.